İki KişilikKarmik Bağ Analizi

Kavganın konusu değişiyor, altındaki soru değişmiyor

Defne ile Kaan sık kavga ediyorsa mesele anlaşamamaları değil. Mizaç ve tepki biçimleri altı üzerinden altı aldı; öfkeleri aynı hızda gelip aynı hızda geçiyor. Zihinsel ve duygusal anlaşmaları da beş üzerinden dört. İkisi de birbirini anlayabilecek durumda.

Sorun anlamakta değil, aynı anda farklı şeylere ihtiyaç duymalarında. Biri konuşarak yakınlığı geri kurmaya çalışırken diğeri sakinleşmek için mesafe açıyor. Birinin çözüm girişimi diğerinin gerilimini artırıyor.

Haritada bu ihtimali güçlü biçimde düşündüren göstergeler var. Yine de gerçek bir kavga örneği görmeden “aranızda kesin olan budur” denmez; aşağıdakiler kesin hükümler değil, bakılacak yerler.

Defne’nin Ay’ı ile Venüs’ü Yengeç’te, birbirine bir derece mesafede. Sevgi ile duygusal güvenlik onda neredeyse aynı şey. Kırıldığı anda ilk ihtiyacı anlaşılmak ve sıcaklık görmek oluyor.

Kaan’ın dört gezegeni Boğa’da: Güneş, Merkür, Venüs ve Mars. Ay’ı ise Kova’da. Bu birleşim somutlaştırma, mantığını açıklama ve duyguya bir adım mesafeden bakma eğilimi veriyor.

Defne duygusal temasın eksikliğini anlatıyor, Kaan yaptıklarının sayılmadığını duyuyor. İlk mesele kayboluyor; tartışma “Beni anlamıyorsun” ile “Yaptıklarımı görmüyorsun” arasında büyüyor.

Kaan’ın Satürn’ü Terazi’de ve Defne’nin hem Ay’ına hem Venüs’üne kare açı yapıyor; sapma iki ile üç derece. Satürn’ün kare açısı sevgi dilini ölçülüp biçilen bir şeye çevirir.

Defne “Senden daha fazla yakınlık istiyorum” dediğinde Kaan bunu “Yetersizsin” diye duyabiliyor. Kaan kendini savunduğunda Defne de “Hislerim yanlış bulunuyor” diye yaşayabiliyor. Tartışmanın altında iki ayrı incinme duruyor:

• Defne için: “İhtiyaçlarım sana fazla mı geliyor?”
• Kaan için: “Ne yaparsam yapayım yeterli olmayacak mı?”

Bunlar açıkça söylenmezse yerlerini suçlama, savunma ve sertleşme alıyor.

İki Ay arasındaki açı yüz elli derece ve sapma neredeyse sıfır. Yengeç Ay ile Kova Ay, birbirinin duygusal dilini doğrudan göremeyen iki doğa. Döngü şöyle işliyor:

1. Bir olay Defne’yi incitir; konuşmak ister.
2. Kaan kendini eleştirilmiş hisseder; savunur ya da geri çekilir.
3. Defne geri çekilmeyi ilgisizlik olarak okur; daha çok açıklama ve karşılık ister.
4. Kaan artan talebi baskı olarak algılar; daha da kapanır.
5. İkisi de “Benim tepkim, onun davranışı yüzünden” noktasına gelir.

Burada Defne yakınlık ararken daha sert, Kaan sakinlik ararken daha uzak görünür. Bu roller tersine de dönebilir; cinsiyetten ya da haritadan kesinleştirilemez.

Ayırıcı nokta şu: mola verildikten sonra konuya dönülüyor mu? Dönülmüyorsa kavga bitmiş görünür ama mesele çözülmez. Sonraki küçük olay öncekinin yükünü de taşır.

Bu anlamlar sorulmadan varsayılırsa, taraflar olayın kendisiyle değil birbirlerine atfettikleri niyetle kavga eder.

Bedensel ve kalıtsal uyumları sekiz üzerinden sekiz. Birlikte yaşamak onları yormuyor ve kavganın ertesi sabahı aynı sofrada buluşuyorlar. Ama özlemek ve yakınlaşmak, tartışmanın nedenini çözmekle aynı şey değil.

Kavga sonrası şu üçü eksikse benzer konu geri gelir: her ikisinin neye incindiğinin anlaşılması, kimin hangi davranışın sorumluluğunu aldığı, ve bir sonraki sefer neyin farklı yapılacağı.

Kavganın konusu her seferinde başka. Altındaki soru hep aynı.

Çekim gerçek, aynı ana denk gelmiyor

Defne’nin Venüs’ü ile Kaan’ın Mars’ı arasındaki açı altmış derece ve sapma yüzde bir derecenin altında. Bu, iki harita arasında bulunabilecek en temiz çekim göstergelerinden biri. İstek tarafında bir eksiklik yok.

Buna karşılık Hint geleneğinin fiziksel ve içgüdüsel uyum ölçüsü dört üzerinden bir. İki gösterge çelişmiyor; birlikte tek bir şey söylüyorlar. Mesele istek değil, zamanlama. Yakınlık ihtiyacı ikisinde de var ama aynı saatte gelmiyor.

Soğuma dediğimiz şey çoğu zaman tek bir davranış değil. Üçünü ayırmak gerekiyor: o an yakınlık istememek, birikmiş kırgınlık yüzünden kapanmak, ve ilişkiye duyulan isteğin gerçekten azalması. Üçü aynı şey değil ve üçü farklı cevap ister.

Ay’ı ve Venüs’ü Yengeç’te yan yana, Güneş’i Aslan’da, Mars’ı Koç’ta. Üç ayrı ihtiyaç aynı kişide duruyor: yakın olmak, görülmek, ve kendi iradesini korumak.

• Yakınlık istemekten yorulmuş olabilir. Tekrar tekrar ilgi isteyip karşılık almadığını hissediyorsa bir noktada istemeyi bırakır. Dışarıdan sakinleşmiş görünür. Ayırt edici soru şu: isteği mi azaldı, yoksa isteğinin karşılıksız kalacağına mı inandı?
• Partner gibi değil, değerlendirilen biri gibi hissediyor olabilir. Kaan’ın Satürn’ü Ay’ına ve Venüs’üne kare. Sık düzeltme ve açıklama zorunluluğu varsa, yakınlığın içinde rahatlamak yerine kendini denetlemeye başlar. Sürekli doğru davranmaya çalışılan bir yerde kendiliğinden şefkat zorlaşır.
• Kendi alanını geri almak istiyor olabilir. Koç Mars’ı bağımsızlık ister. İlişki kendi kararlarını ya da hedeflerini daraltıyorsa, uzaklaşmak ona yeniden kendisi gibi hissettirir.

Dört gezegeni Boğa’da, Ay’ı Kova’da. Boğa kendi ritmini korumak, Kova duyguya bir adım mesafeden bakmak demek.

• Duygusal konuşmayı başarısızlıkla eşleştiriyor olabilir. Defne’nin ihtiyacını “Sana yaklaşmak istiyorum” yerine “Yine yetersiz kaldın” diye duyuyorsa savunmaya geçer ve konuşmayı sürdürmek yerine uzaklaşır.
• Gerilimi işlemek için zamana ihtiyacı olabilir. Bazı insanlar konuşurken anlar, bazıları önce yalnız kalmak ister. Ara verdikten sonra kendiliğinden dönüyor ve sorumluluk alıyorsa bu geçici bir sakinleşme ihtiyacıdır. Dönmüyor ve her seferinde peşinden gidilmesi gerekiyorsa “alana ihtiyacı var” açıklaması yetmez.
• Kırgınlığını söylemek yerine yakınlığını azaltıyor olabilir. O da anlaşılmadığını ya da çabasının görülmediğini hissedebilir. İfade edemiyorsa daha az konuşur, daha az dokunur. Bu durumda sorumluluk onda: tahmin edilmesini beklemek yerine söylemek.

1. Defne yakınlık eksikliği hisseder ve konuşmak ister.
2. Kaan eleştirildiğini hisseder ve uzaklaşır.
3. Defne karşılık alamadığı için kırılır; bir süre sonra kendisi de kapanır.
4. Kaan bu kez onun mesafesini reddedilme olarak yaşar ve daha da geri çekilir.

Dördüncü adımda artık ilk olay konuşulmuyor. İkisi de kendi geri çekilmesini diğerinin geri çekilmesiyle açıklıyor ve kimse ilk adımı atmak istemiyor.

Bu ikisinde istek eksik değil. Eksik olan, aynı anda istemek.

Birbirlerini kendi korkularından süzerek dinliyorlar

Defne’nin Ay’ı Yengeç’te, Kaan’ınki Kova’da. Aralarındaki açı yüz elli derece ve sapma onda bir derece — iki harita arasında rastlanabilecek en kesin açılardan biri. Bu açının adı, birbirini göremeyen iki konumdur. Yan yana durur, aynı yöne bakmazlar.

Anlamamalarının sebebi ilgisizlik değil. Biri “Yakın olmak istiyorum” derken diğeri “Yine yetersizim” duyuyor. Biri “Biraz sakinleşmem gerekiyor” derken diğeri “Seninle ilgilenmiyorum” duyuyor. Söylenen ile duyulan arasındaki fark, niyetten değil dilden geliyor.

İki sütun da sağlıklı. Hiçbiri diğerinden olgun değil. Sorun, her birinin kendi sütununu normal sanıp diğerininkini kusur gibi okuması.

“Neden kırıldığını anlıyorum” demek, “Olayı bütünüyle senin gibi görüyorum” demek değil. İkisi aynı anda iki farklı deneyim yaşamış olabilir ve ikisi de yaşadığı konusunda haklı olabilir.

Kaan için anlamak çoğu zaman kabul etmek anlamına geliyor, bu yüzden anlamaya direniyor. Defne için anlaşılmamak sevilmemek gibi duyuluyor, bu yüzden ısrar ediyor. İkisi de kendi tarafında tutarlı.

Biri duygusunu anlatırken diğeri hemen açıklama ya da çözüm sunarsa konuşma daha başlamadan biter. Zihinsel ve duygusal anlaşmaları beş üzerinden dört; yani zemin var. Eksik olan zemin değil, sıra: önce duyulmak, sonra çözüm.

Defne’nin Venüs’ü ile Kaan’ın Ay’ı arasında da aynı yüz ellilik açı var. Sevgiyi gösterme biçimi ile karşıdakinin onu alma biçimi aynı frekansta değil. Kaan sevgiyi taşıyarak gösterir, Defne söylenerek alır. İkisi de sevgiyi veriyor; alındığından emin olamıyorlar.

Aynı odada iki ayrı dil konuşuluyor, ve ikisi de kendi dilini tercüme gerektirmeyecek kadar doğal sanıyor.